Αντιμετώπιση της δυσθρεψίας

UK2

Η αντιμετώπιση της δυσθρεψίας πρέπει να ξεκινά κατά προτίμηση με την παροχή συμβουλών διατροφής ή/και εμπλουτισμό της συμβατικής διατροφής.

Για να διασφαλίσει την κάλυψη των διατροφικών του αναγκών ένα υγιές άτομο πρέπει να καταναλώνει καθημερινά:

  • γυναίκες: από 1800 έως 2600 kcal ημερησίως
  • άνδρες : από 2250 έως 3400 kcal ημερησίως

Αυτό αντιστοιχεί σε θερμιδική και πρωτεϊνική αξία:

  • Μεταξύ 20 και 30 kcal/kg βάρους /ημερησίως 
  • Περίπου 1 g πρωτεϊνών/kg βάρους/ημερησίως

Τα δυσθρεπτικά άτομα έχουν αυξημένες ανάγκες και γι΄αυτό το λόγο συνιστάται για τα ηλικιωμένα και δυσθρεπτικά άτομα μεγαλύτερη ποσότητα πρόσληψης:

  • από 30 έως 40 kcal/kg σωματικού βάρους/ημερησίως  
  • από 1,2 έως 1,5 g πρωτεϊνών /kg βάρους/ημερησίως

Εάν δεν επαρκεί ο εμπλουτισμός της συμβατικής διατροφής, οι επαγγελματίες υγείας μπορούν να ανατρέξουν στην ιατρική διατροφή.

Για να επιλέξουν τον πλέον κατάλληλο για τον ασθενή τρόπο διατροφικής αντιμετώπισης, οι επαγγελματίες  υγείας βασίζονται στα ακόλουθα κριτήρια:

  • Τη διατροφική κατάσταση του ασθενούς
  • Το επίπεδο πρόσληψης ενέργειας και πρωτεϊνών μέσω της διατροφής
  • Τη σοβαρότητα της υποκείμενης πάθησης  
  • Τα μειονεκτήματα που συνδέονται με αυτές τις παθήσεις καθώς και την προβλέψιμη εξέλιξή τους
  • Τη γνώμη του ασθενούς ή/και του περιβάλλοντός του καθώς και δεοντολογικά ζητήματα

Γενικά:

  • Η σίτιση από το στόμα με σκευάσματα διατροφικής ενίσχυσης συνιστάται ως πρώτη επιλογή εκτός εάν υπάρχει αντένδειξη. 
  • Η σίτιση με καθετήρα εξετάζεται εάν η λήψη των σκευασμάτων διατροφικής ενίσχυσης είναι ανεπαρκής ή αδύνατη.  
  • Η παρεντερική σίτιση εξετάζεται μόνο σε 3 καταστάσεις:   
    • σε περίπτωση σοβαρής ανατομικής ή λειτουργικής δυσαπορρόφησης,
    • σε οξεία ή χρόνια εντερική απόφραξη σε δυσανεξία
    • σε εντερική σίτιση που εκτελείται ορθά    

Σε όλες τις περιπτώσεις, η στρατηγική και η διατροφική αντιμετώπιση ενός ηλικιωμένου  ατόμου καθορίζονται από έναν επαγγελματία υγείας.  Εξάλλου, είναι σημαντικό να συντονίζεται η εν λόγω αντιμετώπιση μεταξύ του οικογενειακού περιβάλλοντος και του σχετικού ιδρύματος περίθαλψης (νοσοκομείο, ίδρυμα…) Πολλοί επαγγελματίες εμπλέκονται, συνεπώς, σε καθένα από αυτά τα περιβάλλοντα: 

Κατ’ οίκον: 

  • Εκπαιδευμένοι φροντιστές, νοσηλευτές, βοήθεια από το περιβάλλον, οικιακή βοήθεια…

Σε επίπεδο ιδρύματος/στο νοσοκομείο:

  • Περίθαλψη από πολλές ειδικότητες υπό την ευθύνη του συντονιστή ιατρού

Για περισσότερες πληροφορίες για τα Τρόφιμα για Ειδικούς Ιατρικούς Σκοπούς που ενδείκνυνται, πατήστε εδώ.